Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 września 2006 r. A. R. (określany dalej jako Skarżący) wniósł do organów podatkowych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] października 2005 r. Nr [...]. W piśmie tym Skarżący wniósł o wzruszenie postępowania w sprawie.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. potraktował powyższe wystąpienie jako skargę na ostateczną decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] i w odpowiedzi na skargę podniósł, iż skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu określonego w przepisie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 7 listopada 2006 r. wezwał Skarżącego w terminie 7 dni do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] października 2005 r. Nr [...], co wynikałoby z treści pisma skarżącego, czy też ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Skarżący pismem z dnia 23 listopada 2006 r. wskazał, iż przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis w takim brzmieniu oznacza, że dopiero wyczerpanie administracyjnego toku instancji otwiera Skarżącemu drogę do uruchomienia kontroli działania organów administracji przez sąd administracyjny.
Na podkreślenie zasługuje to, iż zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w W. Z akt sprawy wynika, iż z prawa tego Skarżący skorzystał składając w dniu 7 listopada 2005 r. odwołanie do organu wyższego stopnia. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w trybie zastępczym po podwójnym awizowaniu na adres wskazany przez niego w postępowaniu podatkowym.
Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, iż w sytuacji, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na decyzję wydaną na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżono decyzję wydaną w pierwszej instancji, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Wskazać także należy, iż nawet w przypadku przyjęcia, iż skarga dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. jako decyzji ostatecznej w toku instancji, Sąd byłby również zobligowany do odrzucenia skargi, ze względu na uchybienie 30 dniowemu terminowi do jej złożenia.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji.