Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3419/11

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Krystyna Kleiber przewodnicząca, sprawozdawca
Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek
Sędzia WSA Waldemar Śledzik
Karol Kodym protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2012 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. U. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę

Uzasadnienie

Wnioskiem z 7 marca 2011 r. J.U. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma C. w K. (dalej jako: "Skarżący"), zwrócił się do Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o odroczenie do 31 grudnia 2011 r. terminu płatności należności wynikającej z rozliczenia rocznego wpłat za 2008 r. w kwocie 13.502 zł, oraz za 2009 r. w kwotach 51.767,00 zł i 38.198,00 zł.

Skarżący uzasadnił swój wniosek trudną sytuacją finansową firmy, spowodowaną pogorszeniem koniunktury w hotelarstwie oraz spłatą wielomilionowego kredytu zaciągniętego na budowę hotelu.

Decyzją z [...] lipca 2011 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odroczył Skarżącemu zapłatę zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako: “PFRON") w kwocie 104.279,26 zł wraz z odsetkami w kwocie 14.438,00 zł za miesiące od października 2008 r. do września 2010 r. do dnia 30 grudnia 2011 r., oraz naliczył opłatę prolongacyjną w kwocie 5.800,00 zł. Przesyłka zawierająca niniejszą decyzję została Skarżącemu doręczona 10 sierpnia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji (k. 58a akt administracyjnych).

Pismem z 16 sierpnia 2011 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym 25 sierpnia 2011 r. Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji w części dotyczącej wyliczenia kwoty należnych odsetek oraz naliczenia opłaty prolongacyjnej.

Postanowieniem z [...] października 2011 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2011 r. Termin do wniesienia odwołania określony w art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej jako: "O.p.", wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji, o czym Skarżący został prawidłowo pouczony. W tej sprawie termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 24 sierpnia 2011 r., zaś Skarżący odwołanie datowane na 16 sierpnia 2011 r. wniósł w dniu 25 sierpnia 2011 r. (dowód - data stempla pocztowego).

Minister Pracy i Polityki Społecznej podkreślił, że Skarżący składając odwołanie w dniu 25 sierpnia 2011 r., a więc z uchybieniem terminu, nie zwrócił się do organu odwoławczego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Pismem z 14 listopada 2011 r. Skarżący złożył na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych.

Zdaniem Skarżącego bezzasadnie przyjęto, iż odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu, gdyż Skarżący wniósł je z zachowaniem 14 dniowego terminu. W ocenie Skarżącego decyzja organu I instancji została mu doręczona 11 sierpnia 2011 r., a nie jak błędnie przyjął organ odwoławczy w dniu 10 sierpnia 2011 r.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o:

  1. - uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie odwołania do merytorycznego rozpoznania;
  2. - zwrócenie się do Centrum Sieci Pocztowej właściwego Urzędu Pocztowego o uzyskanie informacji odnośnie daty doręczenia przesyłki poleconej zawierającej decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lipca 2011 r.
  3. - zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżący zakwestionował sposób ustalenia daty doręczenia mu decyzji organu I instancji. Wskazał, że z odręcznych adnotacji uwidocznionych na decyzji wynika, że otrzymał on ją w dniu 11 sierpnia 2011 r. Skarżący domniemywa, iż Minister Pracy i Polityki Społecznej opierał się zapewne na dokumencie urzędowym wystawionym przez właściwy Urząd Pocztowy. Z uwagi na na zaistniałe wątpliwości na podstawie zasady oficjalności wniósł o zwrócenie się do organu o uzyskanie informacji z Centrum Sieci Pocztowej właściwego Urzędu Pocztowego, która przesądzi datę odbioru decyzji.

Zdaniem Skarżącego, mogło dojść do zaniedbania i nienależytego opatrzenia odbioru pisma błędną datą stempla pocztowego, przez co zasadnym jest zwrócenie się do operatora pocztowego celem ustalenia rzeczywistej daty odbioru decyzji.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów, w tym wypadku postanowienia administracyjnego zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego, stosownie zaś do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wobec tego, Sąd zbadał, czy toczące się postępowanie nie naruszyło norm, zawartych w Ordynacji podatkowej i stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jest niesporne, że zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, Prezes Zarządu PFRON wydał decyzję mocą której odroczył Skarżącemu zapłatę zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w kwocie 104.279,26 zł wraz z odsetkami w kwocie 14.438,00 zł za miesiące od października 2008 r. do września 2010 r. do dnia 30 grudnia 2011 r., oraz naliczył opłatę prolongacyjną w kwocie 5.800,00 zł. Decyzja ta została przesłana na adres Skarżącego i doręczona Skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2011 r., co wynika z adnotacji na druku dowodu doręczenia właściwej placówki pocztowej.

Uchybienie terminowi zawitemu, a więc terminowi między innymi do złożenia odwołania, powoduje, że dokonana czynność jest bezskuteczna prawnie. Uchybienie terminowi oznacza niewykonanie określonej czynności procesowej, w ściśle określonym przez przepis prawa, czasie. W przypadku gdy nastąpi uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, który - stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 O.p. - wynosi 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji stronie, organ odwoławczy musi w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Wyjaśnienia Skarżącego wskazujące, że decyzja została mu doręczona w dniu 11 sierpnia 2011 r., na tej podstawie, że w tym dniu została poczyniona na decyzji adnotacja przez Skarżącego czy osobę przez niego upoważnioną o dacie jej wpłynięcia nie mogą być uwzględnione. Zgodnie z art. 144 O.p. organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem. Jednocześnie przepis art. 12 § 6 O.p. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

  1. 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe potwierdzenie odbioru;
  2. 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym;
  3. 3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;
  4. 4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego;
  5. 5) złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego.

Szczegółowo przytoczone przepisy wyraźnie statuują zasady doręczeń pism przez organy administracji i pism przez odwołujących się, wskazując przy tym podmioty uprawnione do doręczeń tych pism, a więc uprawnione do potwierdzenia dat doręczeń. W sprawie tej opisane tryby zostały przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej zachowane.

Z tego względu też Sąd rozpoznający sprawę nie dopuścił dowodu, o którego przeprowadzenie Skarżący wnosił w skardze. Nie istniała bowiem konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, stosownie do art. 106 p.p.s.a. Przepis ten w § 3 stanowi, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. W sprawie tej wątpliwości takie nie istniały. Sąd dokonał oceny zaskarżonego postanowienia na podstawie dowodów, które dały Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej podstawę do jego wydania.

Sąd podziela dokonane ustalenia. Jednocześnie zdaniem Sądu zarzuty podniesione w skardze nie podważyły zasadności oceny dokonanej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w wydanego przez niego postanowienia z dnia 3 października 2011 r., które nie naruszyło przepisu art. 228 O.p. stanowiącego jego podstawę prawną. Skarga nie podważyła zasadności postanowienia.

W tym stanie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.