Uzasadnienie
Skoro strona, pismem z 20 stycznia 2016 r cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy z 9/11/2015 (formularz PPF), to należało zastosować art. 249a u.p.p.s.a. (jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, to postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się).
Wątpliwości dotyczące skuteczności pisma (podpisanego przez pełnomocnika strony) o cofnięciu wniosku o prawo pomocy wynikające ze stosowania w sprawie art. 252 §1a zd 2 w zw z art. 249a u.p.p.s.a. referendarz sądowy, mając na uwadze jakże wymierny w tym postępowaniu fakt uiszczenia wpisu od skargi (por wypis z rejestru opłat sądowych) rozstrzyga zgodnie z zasadą in dubio pro actione, uznając – uwzględniając zarazem zakres ochrony strony opisany w wyroku z 18/3/2010 r V CSK 319/09 - że instytucja falsus procurator nie zachodzi w sprawie.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7. u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.