Uzasadnienie
A.T. (dalej zwany "Skarżącym"), pismem z dnia 18 listopada 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Przedmiotowa decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 19 października 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k-119 akt administracyjnych). Natomiast skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym W. w dniu 19 listopada 2015 r. (dowód: stempel na kopercie - karta 11 akt sądowych).
W treści decyzji zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi na decyzję doręczoną 19 października 2015 r., rozpoczął bieg 20 października 2015 r. i upłynął 18 listopada 2015 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a.
Jak wskazano wyżej skarga została wniesiona 19 listopada 2015 r., a zatem z jednodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.