Uzasadnienie
A. Ż. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 18 listopada 2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej.
Wezwaniem z 7 lutego 2017 r. skierowanym na adres pełnomocnika Skarżącej wezwano go do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki listowej poleconej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 9 lutego 2017 r.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie nadesłał dokumentu o który był wzywany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 9 lutego 2017 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi biegł, zatem od 10 lutego 2017 r. i upłynął 16 lutego 2017 r. (czwartek). Pełnomocnik Skarżącej do dnia wydania niniejszego postanowienia nie usunął wskazanego braku formalnego skargi tj. nie złożył oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Wobec nie uzupełnienia braku formalnego skargi w prawidłowy sposób zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.