Uzasadnienie
A. K. (dalej zwany: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
Postanowieniem z 4 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W motywach uzasadniających odmowę, Sąd wyjaśnił, że orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Natomiast w niniejszej sprawie Skarżący nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie decyzji w żaden sposób.
Pismem z 19 lutego 2016 r. Skarżący złożył wniosek o zmianę ww. postanowienia w trybie art. 61 § 4 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 4 P.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Konieczne jest zatem co najmniej uprawdopodobnienie, że od ostatnio wydanego w sprawie postanowienia, którego zasadność nie była kwestionowana w drodze zażalenia, nastąpiły zmiany uzasadniające modyfikację dotychczas wyrażonego przez Sąd stanowiska.
Dokonana przez Sąd analiza ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dała podstaw do zmiany dotychczasowego orzeczenia. Nie wykazano, by od dnia 4 lutego 2016 r. nastąpiły okoliczności określone w powołanym przepisie.
Wskazać należy bowiem, że na podstawie okoliczności w przedstawionych w ponownym wniosku nie sposób wywieść możliwości nastąpienia zdarzeń określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd podkreśla, iż – co do zasady – nawet trudna sytuacja finansowa strony nie powoduje sama przez się ziszczenia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w omawianym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą tylko konkretne okoliczności, będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Innymi słowy, strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności. Tego Skarżący nie uczynił, zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jak i we wniosku o zmianę postanowienia Sądu w tym przedmiocie.
Argumentacja Skarżącego nadal skupia się wokół zarzutów dotyczących decyzji. Jak już wyjaśniono w postanowieniu z 4 lutego 2016 r. argumenty Skarżącego dotyczące decyzji nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ich uwzględnienie na obecnym etapie postępowania stanowiłoby bowiem swoiście rozumiane rozstrzygnięcie wstępne.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 61 § 4 P.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.