Uzasadnienie
Skarżący – P. S., wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Wskazał, że jest jedynym żywicielem 5-osobowej rodziny, której pomaga mama i brat. Gospodarstwo domowe prowadzi z niepracującą żoną i trójką małoletnich dzieci. Do majątku członków swojej rodziny Skarżący zaliczył dom w stanie surowym oraz działkę o pow. 1.471 m². Oświadczył, że uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości 1.660,46 zł. Rodzina otrzymuje środki z programu 500+ w wysokości 1.500 zł oraz zasiłek rodzinny w wysokości 467 zł. Łączny dochód rodziny wynosi 3.627,46 zł. Jako miesięczne zobowiązania wskazał: ratę kredytu 860 zł, media 250 zł, wyżywienie 1.500 zł, lekarstwa 150 zł, środki czystości 400 zł, ubrania 600 zł. Do wniosku Skarżący załączył pismo w sprawie nowych warunków zatrudnienia, listę płac, zeznania podatkowe, decyzję o przyznaniu świadczenia z programu 500+, decyzję o przyznaniu zasiłku rodzinnego, pismo w sprawie kredytu gotówkowego oraz wyciągi bankowe.
W pismach z 6 i 7 marca 2018 r. Skarżący poinformował, iż kredyt zaciągnięty w lutym br. przeznaczył na pokrycie kosztów instalacji gazowej w budynku mieszalnym Dodał, iż posiada drugi rachunek bankowy, który służy mu do płacenia rachunków. Jednocześnie Skarżący cofnął wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Taki właśnie zakres swojego wniosku wskazał bowiem w formularzu PPF.
Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do wniosku o ustanowienie pełnomocnika wskazać należy, iż wniosek ten Skarżący cofnął w swoim piśmie z 6 marca 2018 r. W tej sytuacji postępowanie zainicjowane tym wnioskiem należało umorzyć na podstawie art. 249a P.p.s.a. Przepis ten stanowi mianowicie, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Przystępując natomiast do rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wniosek ten musi być bowiem oceniony w kontekście konkretnych kosztów postępowania, do opłacenia których Skarżący jest zobowiązany na obecnym etapie.
Tymczasem jak wskazano wyżej Skarżący cofnął wniosek o ustanowienie pełnomocnika, a zatem – jak należy przypuszczać – zrezygnował z chęci wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu oddalającego jego skargę (taki właśnie zamiar wyraził w piśmie z 19 stycznia 2018 r.).
Powyższe oznacza, że aktualnie nie ciąży na Skarżącym obowiązek zapłaty jakichkolwiek kosztów sądowych. Uiścił on bowiem należny od skargi wpis w wysokości 100 zł. Opłacił również wniosek o pisemne uzasadnienie wspomnianego wyroku.
W tej sytuacji referendarz sądowy zważył, że orzekanie o zwolnieniu od kosztów sądowych, które mogą się pojawić hipotetycznie, byłoby, w sytuacji majątkowej Skarżącego, który posiada stałe źródło dochodu, przedwczesne. Nie można bowiem wykluczyć polepszenia jego kondycji finansowej.
Z tych wszystkich względów postanowiono jak w sentencji.