Uzasadnienie
Skarżąca M.T., na urzędowym formularzu PPF, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Skarżąca wskazała, że mieszka u pełnoletniej córki wraz z młodszą córką.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką (ur. w [...] r.), oraz że nie posiada żadnego majątku. Uzyskuje miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.012,07 zł. Do swoich miesięcznych wydatków Skarżąca zaliczyła dopłatę za gaz, wodę i prąd około 250 zł miesięcznie.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego (przy sprawie III SA/Wa 3465/16) Skarżąca przesłała zeznania podatkowe PIT-37, z których wynika, że w 2014 r. Skarżąca uzyskała dochód w kwocie 18.491,28 zł., a w 2015 r. dochód w kwocie 26.686,28 zł. Skarżąca przesłała również PIT-11, z którego wynika, że w 2016 r. Skarżąca uzyskała dochód 14.531,28 zł. Skarżąca nadesłała również wyciągi za rachunku bankowego, informację o zajęciu wierzytelności oraz zaświadczenie o dochodach. Ponadto Skarżąca wyjaśniła, że z mężem pozostaje w faktycznej separacji. Skarżąca choruje [...], a w [...] r. miała wypadek samochodowy podczas, którego doznała poważnego [...]. Skarżąca korzysta z rehabilitacji, ale nie stać jej na prywatne zajęcia. Skarżąca nie korzysta z pomocy społecznej. Wyjaśniła jednak, że pomaga jej najbliższa rodzina. Mieszka u pełnoletniej córki, której dokłada do kosztów utrzymania kwotę 250 zł. miesięcznie. Mąż płaci alimenty 400 zł na młodszą córkę. Skarżącej pomaga także brat, który ureguluje należność za pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 500 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącej. Skarżąca, co prawda posiada stałe źródło dochodów (1.12,07 zł netto) oraz alimenty od męża na młodszą z córek 400 zł, jednakże wydatki na utrzymanie pochłaniają całość uzyskiwanego dochodu. Ponadto Skarżąca jest po wypadku, w którym doznała poważnego urazu kręgosłupa i jak wskazała nie stać jej na prywatną rehabilitację. Skarżącej w utrzymaniu pomaga najbliższa rodzina.
Tym samym uznać należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na opłacenie skargi. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącej od należnego od tej skargi wpisu w kwocie 500 zł.
Jednocześnie wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżąca była zobowiązana. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącej do tego czasu może ulec poprawie.
W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.