Uzasadnienie
Skarżąca – J. S., pismem z 28 listopada 2012 r. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Pismem datowanym na 8 maja 2013 r. Skarżąca wniosła o "wycofanie sprawy (...)" oraz o zwrot pobranej opłaty w wysokości 100 zł.
Uzasadniając swój wniosek wskazała, min., że "z uwagi na szacunek dla pracy Sędziów nie chce przytaczać kolejnych nieprawidłowości (...) urzędników" a nadto, że urzędy nie przestrzegały w jej sprawie prawa i dlatego "nie ma zatem uzasadnienia rozpatrywania tej sprawy przez sąd (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Badając wniosek Skarżącej w świetle przywołanego przepisu, Sąd stwierdza, że mimo, iż istnieje pewna sprzeczność pomiędzy treścią uzasadnienia cofnięcia skargi a osnową wniosku, to jednak nie występują przesłanki uznania skargi za niedopuszczalną albowiem cofnięcie wniosku nie zmierza ani do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podkreślenia przy tym wymaga, że zaskarżone postanowienie jest korzystne dla Skarżącej, gdyż organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta m.st. W. z [...] czerwca 2011r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]listopada 2008r. do majątku Skarżącej z tytułu zaległego zobowiązania w podatku od nieruchomości za lata 2005-2006 z uwagi na przedawnienie zobowiązania, zaś przedmiotem zaskarżenia jest jedynie nie do końca satysfakcjonujące uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w tym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.