Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 marca 2011 r. ustanowiono na rzecz Skarżącego Z.B. adwokata, którym wyznaczony został P.D.. Tenże na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2013 r. (po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy do ponownego rozpoznania) zgłosił wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Oświadczył także, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 10 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. - dalej: "rozporządzenie").
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do stawiennictwa na rozprawie (wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przyznano w pkt 2 wyroku tego Sądu z 28 września 2012 r.). W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 2.400 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia jest tu bowiem należność pieniężna, której wartość Skarżący określił na kwotę 31.103,50 zł (k. 13 akt sądowych). Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.