Uzasadnienie
Skarżąca H. S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że jest wdową i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym jej źródłem utrzymania jest renta w kwocie 1.689,55 zł. Skarżąca podała, że koszty utrzymania mieszkania w W. wynoszą 600 zł. Do tego dochodzą koszty utrzymania ojcowizny w M., tj. roczny podatek w wysokości 500 zł oraz ubezpieczenie wynoszące 178 zł. Skarżąca wyjaśniła, że dom w M. zamieszkiwany jest przez jej syna i troje wnuków. W skład kosztów bieżących wchodzą nie tylko wydatki na jedzenie i ochronę zdrowia, ale również koszty awarii wyposażenia domowego, utrzymania grobu rodziców i męża, zakupu przedmiotów, które się zużyły. Skarżąca przedstawiła potwierdzenie wypłaty renty, wyciąg bankowy, dowody opłat za mieszkanie, gaz, energię, telefon, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie domu.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała pismo, w którym wyjaśniła, że nie posiada innych rachunków poza tym już ujawnionym. Ostatni wyciąg jaki otrzymała dotyczy sierpnia 2011 r. Od tej daty żadne inne operacje finansowe nie miały miejsca. Skarżąca wskazała, że to ona ponosi koszty związane z uregulowaniem podatku od nieruchomości i ubezpieczeniem domu. Jedynie z uwagi na chorobę Skarżącej w ubiegłym roku sprawą ubezpieczenia zajmował się jej syn.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Co istotne jedynym kosztem sądowym wymaganym na tym etapie postępowania jest wpis od skargi w kwocie 200 zł i w kontekście tej właśnie sumy należy ocenić zdolność Skarżącej do zgromadzenia środków potrzebnych na prowadzenie sprawy przed sądem.
Z nadesłanych materiałów wynika, że Skarżąca utrzymuje się z renty rodzinnej wynoszącej 1.689,55 zł. Jak oświadczyła miesięczne koszty utrzymania lokalu kształtują się w granicach 600 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na bieżące utrzymanie – zakup jedzenia, chemii gospodarczej, uzupełniające zakupy odzieży, obuwia, zużytego sprzętu domowego, wydatki zdrowotne.
Z powyższego wynika, że uzyskiwany dochód wydatkowany jest w całości na bieżące utrzymanie. W tej sytuacji – zważywszy zwłaszcza na krótki termin na uiszczenie wpisu od skargi - uznać należy, że jego zapłata wiązałaby się dla Skarżącej z uszczerbkiem w zaspokajaniu potrzeb życiowych, rozumianych jako obiektywnie niezbędne, stanowiąc ograniczenie jej prawa do sądu. Stąd też zasadne jest zwolnienie Skarżącej od wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.