Uzasadnienie
Skarżąca D. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2023 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, zwracając się o zasądzenie kosztów postępowania. Uiściła nadto wpis od skargi w kwocie 200 zł (k. 75 akt sądowych).
Sąd, na mocy zarządzenia z 20 lutego 2024 r., zwrócił skarżącej nadpłaconą kwotę wpisu od skargi w wysokości 100 zł (zarządzenie - k 80 akt sądowych, poświadczenie wykonania – k. 86).
Skarżąca, pismem z 12 kwietnia 2024 r., cofnęła skargę, powołując się na wydaną w jej sprawie opinię zabezpieczającą z 26 marca 2024 r. Zwróciła się o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd rozpoznając w niniejszej sprawie wniosek skarżącej z 12 kwietnia 2024 r. o cofnięcie skargi (k. 95 akt sądowych) nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.: nie jest tą okolicznością ani wydanie opinii zabezpieczającej przez Szefa KAS, ani wola strony.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a., postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Sąd, mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 160 umorzył postępowanie sądowe. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w punkcie 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.