Uzasadnienie
Pełnomocnik Skarżącego S. Ł., radca prawny G. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia w przedmiocie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 2006) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powyższym przepisem, a także z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; powoływanego dalej jako "rozporządzenie Rady Ministrów"), zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów.
W sprawie pełnomocnik Skarżącego obowiązany był do uiszczenia wpisu stałego, należnego od skargi w kwocie 100 zł. Wpis ten został określony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów.
Pełnomocnik Skarżącego nie zastosował się do obowiązku wynikającego z art. 221 P.p.s.a. i wpisu należnego od skargi nie uiścił.
W konsekwencji, nieuiszczenie wpisu należnego od skargi, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 221 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.