Uzasadnienie
Pismem z 15 listopada 2008 r. T. P. (dalej - "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołane w sentencji postanowienie Ministra Finansów.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zarządzenie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejszego zarządzenia wynika, iż zostało ono skutecznie doręczone 12 stycznia 2009 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął 19 stycznia 2009 r.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 6 lutego 2009 r. nie stwierdzono wpływu kwoty 200 zł z tytułu wpisu sądowego do niniejszej sprawy.
Ponadto, pismem z 16 stycznia 2009 r. Skarżący cofnął skargę w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 §3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie, w piśmie skierowanym do Skarżącego, w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu. Jak już wspomniano wezwanie do dokonania tej czynności, zawierające pouczenie o skutkach jej niewykonania, doręczono 12 stycznia 2009 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 19 stycznia 2009 r.
Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu Skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Jednocześnie podkreślić wymaga, iż oświadczenie Skarżącego o cofnięciu skargi nie mogło rodzić żadnych skutków prawnych, gdyż dopiero uiszczenie wpisu obliguje Sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 §3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.