Uzasadnienie
Skarżący – B. U. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Oświadczył, że jest bezrobotny. Małżonkowie utrzymują się z dochodów żony osiąganych z tytułu umowy zlecenia, które wynoszą 892,57 zł brutto miesięcznie. Do swojego majątku Skarżący zaliczył dom o pow. 46 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,5 ha. Oświadczył również, że nie posiada żadnych oszczędności.
W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dokumentów oraz złożenia wyjaśnień dotyczących jego sytuacji finansowej wskazał, że obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie może więc przesłać żądanych dokumentów. Nadesłał natomiast informacje PIT-11 za 2011 r. dotyczące dochodów uzyskanych przez jego żonę oraz kopię umowy zlecenia zawartej 31 grudnia 2012 r. przez żonę Skarżącego.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej - P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Skarżący wraz z żoną utrzymują się jedynie z dochodu żony, który uzyskuje ona z tytułu umowy zlecenia. Ich miesięczny dochód wynosi ok. 800 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada oszczędności, ani żadnego majątku.
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej Skarżącego.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.