Uzasadnienie
Pismem z 20 listopada 2012 r. małżonkowie J. U. i W. U. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. określającą im wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.
W aktach sprawy znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w O. [...] Wydział Gospodarczy z [...] sierpnia 2011 r. sygn. akt [...] o ogłoszeniu upadłości J. U. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "U." w M., z możliwością zawarcia układu. Postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w O. [...] Wydział Gospodarczy zmienił ww. postanowienie z [...] sierpnia 2011 r. na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika. W punkcie 3 tego postanowienia Sąd powołał syndyka masy upadłości w osobie K. N..
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, syndyk masy upadłości "U." w piśmie z 14 lutego 2013 r. poinformował, że przedmiotowe postępowanie upadłościowe, na dzień wniesienia skargi przez upadłego znajdowało się na etapie likwidacji majątku upadłego - sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wskazał również, że nie posiada wiedzy o jakimkolwiek postępowaniu upadłościowym prowadzonym odnośnie majątku W. U..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.). Jednym z takich przepisów, które przyznają prawo do wniesienia skargi innemu podmiotowi, jest art. 144 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.) dalej: "u.p.u.n.". W myśl ust. 1 wskazanego przepisu, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu.
Zgodnie zaś z ust. 2 tego przepisu postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Wobec powyższego, z dniem ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego tylko syndyk może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a nie upadły.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez upadłego – J. U. a także jego żonę W. U..
W świetle zaś powyższych uwag tylko syndykowi przysługuje legitymacja do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z dniem bowiem ogłoszenia upadłości upadły utracił legitymację do występowania w sprawach dotyczących masy upadłości. Legitymację tę nabył natomiast z mocy prawa syndyk masy upadłości. Jednak stroną w znaczeniu materialnym, pomimo ogłoszenia upadłości, pozostaje nadal upadły. On jest bowiem podmiotem stosunku prawnego, na tle którego wyniknął spór. Upadły, będąc stroną w znaczeniu materialnym, pozbawiony jest jednak legitymacji formalnej do występowania w postępowaniu sądowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2449/04, publ. LEX nr 260165). Użyte bowiem w art. 144 ust. 1 u.p.u.n. wyrażenie, iż postępowania dotyczące masy mogą być wszczęte i dalej prowadzone "jedynie" przez syndyka lub przeciwko niemu oznacza, że upadły będąc stroną w znaczeniu materialnym, pozbawiony jest legitymacji formalnej do występowania w tych postępowaniach.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że skargę w przedmiotowej sprawie – w zakresie masy upadłości – mógł wnieść jedynie syndyk masy upadłości. W tej więc sytuacji skarga upadłego J. U. jest niedopuszczalna. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd odrzucił skargę J. U., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W zaistniałej sytuacji Sąd informuje, że przedmiotowa skarga zostanie rozpoznana jedynie w stosunku do W. U.