Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 marca 2013 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt III SA/Wa 3529/12 przyznał Skarżącemu A. E. prawo pomocy w zakresie zwolnienia go od wpisu od skargi i opłat kancelaryjnych w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W sentencji ww. postanowienia z 5 marca 2013 r. w sprawie III SA/Wa 3529/12 omyłkowo wskazano numer zaskarżonego postanowienia. Zamiast bowiem prawidłowego numeru "[...]" wpisano błędnie numer "[...]".
Z akt sądowych i administracyjnych sprawy, w tym samego postanowienia z [...] października 2012 r. wynika jednoznacznie, że w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 3529/12 zaskarżone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...]. Wpisanie zaś w komparycji ww. wyroku oraz sentencjach ww. postanowień numeru zaskarżonego postanowienia jako "[...]" jest oczywistą omyłką pisarską.
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.