Uzasadnienie
V. sp. z o.o. w W. (dalej: "Skarżąca") 26 listopada 2001 r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m.in. samochody marki [...]. Skarżąca 28 listopada 2001 r. uiściła wykazany w nim podatek akcyzowy w wysokości 90 821,30 zł.
Skarżąca pismem z 29 maja 2006 r. wniosła o określenie zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości oraz o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 19 499,97 zł, zgodnie ze złożonym dokumentem SAD.
Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "NUC") decyzją z [...] czerwca 2007 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "DIC") decyzją z [...] lipca 2008 r. uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
NUC decyzją z [...] grudnia 2009 r. ponownie uznał, że zadeklarowana kwota podatku akcyzowego z tytułu importu jest prawidłowa i prawnie należna oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu importu towaru.
DIC decyzją z [...] października 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Postępowanie w sprawie należało zawiesić.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia.
W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w listopadzie 2001 r. Zobowiązanie podatkowe, w związku z zapłatą, wygasło 28 listopada 2001 r. Mając zatem na uwadze treść art. 70 § 1 i art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej wywieść należy, że zobowiązanie podatkowe w niniejszej sprawie przedawniłoby się 31 grudnia 2006 r.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się.
W ocenie Sądu, spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11.