Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 stycznia 2018 r. R. G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 11 lutego 2019 r., pismem z dnia 21 lutego 2019 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego jego skargi, przez podanie wartości przedmiotu sporu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 26 lutego 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 10 akt sądowych sprawy). Skarżący nie odpowiedział na wskazane powyżej wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie w dniu 26 lutego 2019 r. Skarżącemu doręczono zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi, przez wskazanie wartości przedmiotu sporu. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upływał zatem z dniem 5 marca 2019 r. (wtorek).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie usunął wskazanego braku formalnego skargi.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.