Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 października 2006 r. T. R., reprezentowany przez M. H. będącego radcą prawnym, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od spadków i darowizn.
Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia dokonania przelewu wynika, że tytułem wpisu od powyższej skargi została uiszczona kwota 232 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 2006) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powyższym przepisem, a także z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; powoływanego dalej jako "rozporządzenie Rady Ministrów"), zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów.
W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydanej w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od spadków i darowizn. Przedmiotem zaskarżonego aktu nie jest zatem należność pieniężna. Tym samym brak jest wartości przedmiotu zaskarżenia, o której mowa w art. 216 p.p.s.a. Wobec takiego stanu rzeczy w sprawie właściwy jest wpis stały. Kwoty wpisu stałego od skargi do sądu administracyjnego pierwszej instancji określają przepisy § 2 rozporządzenia Rady Ministrów, uzależniając ich wysokość od formy prawnej zaskarżonego aktu, a także od jego przedmiotu.
Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja mieści się w katalogu aktów prawnych, wymienionych w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, zgodnie z którym w sprawach skarg dotyczących decyzji z zakresu zobowiązań podatkowych, pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł. Tym samym stwierdzić należy, iż dokonanie wpłaty w wysokości 232 zł nie może być uznane jako należyte opłacenie pisma (w tym przypadku skargi) w rozumieniu przytoczonego wyżej art. 221 p.p.s.a. W konsekwencji nieuiszczenie wpisu należnego od skargi, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, w świetle powyższego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 221 w związku z art. 160 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.