Uzasadnienie
Skarżący – A. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 978,79 zł miesięcznie. Po potraceniu należności na rzecz Urzędu Skarbowego w S. pozostaje mu kwota 598,01 zł. Do swojego majątku Skarżący zaliczył dom o pow. 159 m² na działce 5.601 m² oraz działkę o pow. 2.076 m². Wnioskodawca oświadczył również, że nie posiada żadnych oszczędności a jego zobowiązania wynoszą 15.000 zł. Wskazał, że jego podstawowe wydatki wynoszą w skali roku: podatek od nieruchomości 2.000 zł, koszty ogrzewania domu 5.000 zł oraz energia elektryczna 1.400 zł. Do wniosku Skarżący załączył kopię decyzji potwierdzającą wysokości otrzymywanej emerytury oraz zajęcie w trybie egzekucji administracyjnej kwoty 244,69 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej - P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Skarżący utrzymuje się jedynie z emerytury, która dodatkowo zmniejszona jest z powodu zajęcia wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Dochód Skarżącego w całości przeznaczony jest na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada oszczędności.
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej Skarżącego.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.