Uzasadnienie
W skardze Skarżący W. G. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją materialną i życiową. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, po przebytych [...] operacjach, utrzymującą się z renty w wysokości 800 zł. Wychowuje i utrzymuje pobierającego naukę syna. Skarżący nie posiada innych dochodów, udziałów w spółkach, ruchomości i nieruchomości.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wymienił koszty opłat. Podał mianowicie, że czynsz wynosi 640 zł, opłata "śmieciowa" 48 zł, energia elektryczna 160 zł, pozostałe media 200 zł. Łącznie wydatki kształtują się na poziomie 1.050 zł. Do źródeł dochodu Skarżący zaliczył rentę w wysokości 800 zł oraz alimenty syna w wysokości 300 zł. Poza udziałem w mieszkaniu oraz nieruchomości rolnej Skarżący nie posiada majątku. Syn Skarżącego studiuje, nie pracuje, nie posiada majątku.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Źródłem utrzymania Skarżącego jest renta w wysokości 800 zł. Dodatkowo jego syn otrzymuje alimenty w wysokości 300 zł. Koszty opłat wynoszą miesięcznie 1.050 zł.
Z powyższego wynika, że środki, którymi Skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.