Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 października 2016 r. A.G. i A.G. (dalej: "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 r. Skarżący, pismem z dnia 2 grudnia 2016 r., zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi w stosunku do A.G., oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego udzielonego A.G. do działania w imieniu A.G. W piśmie poinformowano również, że dołączone do skargi pełnomocnictwo zostało udzielone przez A.G. we własnym imieniu oraz w imieniu A.G.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 7 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 14 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi ma formę postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Jak wcześniej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącej w dniu 7 grudnia 2016 r. Ustawowy, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegł zatem od 8 grudnia 2016 r. i upłynął 14 grudnia 2016 r.
Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzec, jak w sentencji postanowienia.