Uzasadnienie
J. G. (dalej zwana "Skarżącą") pismem z dnia 4 listopada 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2014 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. do podania wartości przedmiotu sporu. W wezwaniu została pouczona, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 grudnia 2014 r.
Skarżąca pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. wniosła o przywrócenie jej terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu. Uzasadniając wniosek wskazała, że będąc [...] z przyczyn służbowych oraz w związku z chorobą córki nie była w stanie dotrzymać wskazanego w wezwaniu terminu. Do wniosku załączyła pismo stanowiące odpowiedź na skierowane do niej wezwanie, w którego treści wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Ponadto w odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 grudnia 2014 r. do wskazania w jakiej dacie ustała przyczyna niedochowania terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do przedłożenia dokumentów uprawdopodobniających okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu, podniosła, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi z dnia 9 grudnia 2014 r. odebrała w urzędzie pocztowym w dniu 17 grudnia 2014 r. Zaznaczyła, że w dniach 18 i 19 grudnia 2014 r. nie miała możliwości zwolnienia się z pracy z przyczyn służbowych. Natomiast w niedzielę 21 grudnia 2014 r. rozchorowała się jej córka w związku z czym od dnia 22 do 24 grudnia 2014 r. przebywała na urlopie, aby nie korzystać ze zwolnienia lekarskiego. Końcowo podkreślając, że jest matką samotnie wychowującą dziecko zwróciła uwagę, iż przez okres sprawowania opieki nad córką nie miała możliwości wyjścia z domu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu sporu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie natomiast do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalne. Najważniejszą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu.
Podkreślenia wymaga, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej należy wskazać, że Skarżąca nie dokonała czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 24 grudnia 2014 r. (środa). Jako przyczynę uchybienia terminowi Skarżąca wskazała na konieczność sprawowania opieki nad chorą córką. Skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi złożyła 29 grudnia 2014 r., wskazując jednocześnie w odrębnym piśmie wartość przedmiotu sporu w sprawie, czyli z zachowaniem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (24 grudnia 2014 r.).
W związku z powyższym uznać należy, że Skarżąca spełniła przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a., gdyż uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do usunięcia braku formalnego skargi nie nastąpiło z jej winy. Jednocześnie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżąca dochowała czynności, co do której wnioskowała o przywrócenie terminu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.