Uzasadnienie
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca – A.C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej sytuacja materialna i życiowa jest bardzo trudna. Skarżąca jest osobą bezrobotną. W dniu 28 listopada 2014 r. utraciła prawo do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Samotnie wychowuje i utrzymuje troje uczących się dzieci, w tym dwoje małoletnich. Z mężem jest w trakcie rozwodu. Skarżąca wyjaśniła, że mąż obciążył ją zobowiązaniami na łączną kwotę ok. 400.000 zł (zobowiązania m.in. wobec ZUS, urzędu skarbowego, [...]). Mąż nie poczuwa się ani do spłaty tych zobowiązań, ani nie płaci alimentów. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Jako miesięczny dochód netto rodziny skarżąca wskazała 2.200 zł tj.: po 500 zł alimentów na dzieci z funduszu alimentacyjnego, 200 zł zasiłku rodzinnego i ok. 500 zł z umów zlecenia starszej córki.
Do wniosku skarżąca załączyła m.in.: decyzję z [...] grudnia 2014 r. o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych, z uwagi na maksymalny okres jego pobierania, zaświadczenie o dochodach starszej córki, decyzję o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję o przyznaniu zasiłku rodzinnego, wyciąg z rachunku bankowego.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe.
Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że łączny dochód skarżącej i trójki jej dzieci wynosi ok. 2.200 zł. Na dochód ten skradają się alimenty wypłacane z funduszu alimentacyjnego, zasiłek rodzinny i wynagrodzenie starszej córki z umowy zlecenia. Skarżąca pozostaje bez zatrudnienia, bez prawa do zasiłku. Jej zobowiązania wobec wierzycieli wynoszą ok. 400.000 zł. Skarżąca nie posiada oszczędności.
Powyższe okoliczności znajdują odzwierciedlenie w dokumentach nadesłanych przez skarżącą oraz złożonych przez nią oświadczeniach.
W ocenie referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym skarżąca dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych swoich i dzieci, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.