Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. U. D. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. We wskazanej skardze Skarżąca zawarła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżącą wezwano również do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej. W załączeniu przesłano Skarżącej formularz PPF, celem jego wypełnienia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca w piśmie z dnia 17 marca 2014 r. wskazała, iż wnosi o przedłużenie jej terminu do złożenia żądanej dokumentacji. Skarżąca nie załączyła do wskazanego pisma wypełnionego formularza PPF.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 27 marca 2014 r. pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Następnie w piśmie z dnia 14 kwietnia 2014 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego, wskazując w uzasadnieniu iż z uwagi na swój stan zdrowia oraz brak pomocy ze strony innych osób nie mogła ona zgromadzić w zakreślonym jej terminie żądanych dokumentów.
Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania dokumentów / informacji dotyczących jej sytuacji materialnej, w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżącą wezwano również do nadesłania w tym samym terminie wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF. W załączeniu przesłano Skarżącej formularz PPF, celem jego wypełnienia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 12 maja 2014 r.
Skarżąca odpowiadając na powyższe wezwanie wskazała w piśmie z dnia 19 maja 2014 r., iż z uwagi na zły stan jej zdrowia wynikający z licznych chorób na które cierpi obecnie Skarżąca, nie jest ona w stanie złożyć wymaganych dokumentów. Skarżąca odpowiadając na powyższe wezwanie nie załączyła do jej pisma wypełnionego i podpisanego formularza PPF. Skarżąca załączyła natomiast kserokopie dokumentacji medycznej odnoszącej się do jej leczenia szpitalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony, o czym stanowi przepis art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu. Wymóg ten wynika z art. 252 § 2 p.p.s.a. Wzory formularzy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Stosownie do § 1 pkt 1 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie prawa pomocy osoba fizyczna składa na formularzu oznaczonym symbolem "PPF".
Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej właśnie formie normuje art. 257 p.p.s.a., stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Skoro Skarżąca, prawidłowo pouczona o prawach i obowiązkach nie nadesłała żądanych dokumentów ani wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, to mając na uwadze powyższe rozważania, jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.