Uzasadnienie
Skarżący – A. K. w dniu 4 listopada 2014r. (data stempla pocztowego – k. 6 akt sądowych), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za listopad 2011r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości oraz kosztami postępowania egzekucyjnego.
Zaskarżona decyzja, jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, została doręczona Skarżącemu 24 września 2014r. Data ta wskazana została również przez doręczyciela i widnieje na datowniku pocztowej placówki oddawczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawiera prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi na decyzję doręczoną 24 września 2014r., rozpoczął bieg 25 września 2014r. i upłynął 24 października 2014r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. Natomiast skarga została wniesiona 4 listopada 2014r. (zarówno egzemplarz wysłany do organu, jaki ten bezpośrednio przesłany do Sądu – k. 6 i 23 akt), a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.