Uzasadnienie
Skarżąca – P.K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2011 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2016r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącej w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w dniu 26 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia z dnia 7 grudnia 2016 r. w sposób prawidłowy wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone Skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 26 grudnia 2016 r.
W związku z powyższym wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 2 stycznia 2017 r. (poniedziałek). Pomimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.