Uzasadnienie
W dniu 4 stycznia 2012 r. zarejestrowano w tut. sądzie skargę K. sp. z o.o. (dalej Skarżąca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] września 2011 r. W tym samym dniu wydano zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika strony Skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 25 stycznia 2012 r.
Ponadto w dniu 4 stycznia 2012 r. zarejestrowano także pismo pełnomocnika Skarżącej z 28 grudnia 2011 r. cofające powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "p.p.s.a."). W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Skarżąca pomimo wezwania i pouczenia o konsekwencjach nie zastosowania się do tego wezwania, nie uzupełniła wskazanych braków skargi. Zaistniałe braki uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Skarżącej dotyczącego rezygnacji z dalszego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny wskazać należy, że myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1). Podkreślić jednak należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wskazana wyżej sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. (por. post. NSA z dnia 10.06.1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 291).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.