Uzasadnienie
P. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych.
Zarządzeniem z 4 stycznia 2017 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych przez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Jednocześnie zarządzeniem z 12 stycznia 2017 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w wysokości 500 zł.
Jak wynika z akt sądowych sprawy, wezwania zostały doręczone 17 stycznia 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 18 akt sądowych sprawy) i do dnia 20 kwietnia 2017 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu (vide: notatka służbowa z 25 kwietnia 2017 r. – karta nr 23 akt sądowych sprawy). Ponadto pełnomocnik Skarżącej pismem z 24 stycznia 2017 r. poinformował, że Skarżąca cofa złożoną skargę, w związku z czym nie składa dokumentów, do których nadesłania została wezwana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Ponadto w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Jednocześnie zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że odmienny skutek przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Niezależnie od powyższego, w myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na decyzję, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w myśl § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 17 stycznia 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 18 akt sądowych sprawy). Oznacza to, że termin do usunięcia stwierdzonego braku formalnego oraz uiszczenia wpisu upływał 24 stycznia 2017 r. W terminie tym pełnomocnik Skarżącej nie nadesłał wymaganych dokumentów, wskazując pismem z 24 stycznia 2017 r., że Skarżąca cofa złożoną skargę. Jednocześnie z akt sądowych sprawy wynika, że Skarżąca w wyznaczonym terminie nie uiściła wymaganego wpisu. (vide: notatka służbowa z 25 kwietnia 2017 r. – karta nr 23 akt sądowych sprawy).
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł, jak w sentencji postanowienia.