Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 grudnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 818/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. L. i K. L. (zwanych dalej "Skarżącymi-) na postanowienie Ministra Finansów z... lutego 2005 r., Nr... w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, postanowienia w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Od powyższego wyroku, pismem z 27 marca 2006 r., Skarżący wnieśli skargę kasacyjną.
Postanowieniem z 11 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K. L., która nie składała wniosku o uzasadnienie zaskarżonego wyroku.
Skarga kasacyjna I. L. wraz z aktami sprawy została przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu 29 czerwca 2006 r.
Pismem z 13 listopada 2006 r. Skarżący wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wymienionym na wstępie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jako podstawę wznowienia postępowania Skarżący wskazali art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") w związku z zaistnieniem okoliczności faktycznych i dowodowych mających wpływ na wynik sprawy, wynikających z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2006 r, sygn. akt FSK 575/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania jako przedwczesna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (podkreśl. Sądu).
W doktrynie procesu sądowoadministracyjnego wznowienie postępowania określa się jako środek obwalania prawomocności orzeczeń, umożliwiający ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty w celu zagwarantowania prawidłowości (zgodności z prawem) wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia (zob. K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Zakamycze 2003, s. 49 wraz z powoływana literaturą). Jest to zatem środek prawny o charakterze nadzwyczajnym, który nie może "konkurować" ze zwyczajnymi środkami zaskarżenia, np. ze skargą kasacyjną.
Powoływany przepis, jako warunek sine quo non wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazuje zakończenie tego postępowania prawomocnym orzeczeniem.
W konsekwencji Sąd poddając wstępnej kontroli wniesionej skargi o wznowienie postępowania, stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., zobligowany był do zbadania czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd ma obowiązek wniosek (skargę) odrzucić, w przeciwnym zaś razie musi wyznaczyć rozprawę.
Jak już wspomniano w niniejszej sprawie zaskarżony wyrok nie posiada przymiotu prawomocności, ponieważ wniesiono od niego skargę kasacyjną. W konsekwencji należało zatem przyjąć, że skarga o wznowienie postępowania, przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego postępowanie, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 270 i art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.