Uzasadnienie
Skarżąca – O. z siedzibą w P., pismem z dnia 12 października 2017 r. wniosła skargę na decyzję na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 września 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Następnie pismem z dnia 8 lutego 2018 r. Skarżąca cofnęła przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania sądowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O zwrocie uiszczonego przez Skarżącą wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.