Uzasadnienie
P.B. (zwany dalej"Skarżącym") pismem z 9 listopada 2016r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] października 2016r., nr [...], w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2016r. Skarżącego wezwano pismem z 19 grudnia 2016r. do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10 akt sądowych).
Skarżący w terminie do uiszczenie wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację finansową.
Postanowieniem z 26 stycznia 2017r. Starszy referendarz sądowy odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W związku z niewniesieniem w ustawowym terminie sprzeciwu od powyższego postanowienia Skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 kwietnia 2016r. został wezwany pismem z 20 kwietnia 2017r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2016r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Skarżący wyżej wymienione wezwanie otrzymał 25 kwietnia 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 42 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał 2 maja 2017r.
Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika, że do 31 maja 2017r. nie uiszczono wpisu sądowego (notatka służbowa z 5 czerwca 2017r. – k. 43 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu, skoro z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z 16 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 26 kwietnia 2017r. i upłynął 2 maja 2017r. – zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. 2 maja 2017r. Skarżący powinien więc uiścić wpis sądowy od skargi. Z akt sprawy wynika, że do 31 maja 2017r. wpisu sądowego nie uiszczono (notatka służbowa z 5 czerwca 2017r. – k. 43 akt sądowych).
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.