Uzasadnienie
Skarżący E. R. na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu podniósł, że jest [...] letnim, chorym inwalidą. Posiada mieszkanie o powierzchni 38,8 m² i uzyskuje emeryturę w kwocie 716,55 zł. Do swoich miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył opłaty za lokal – 320,53 zł, energię elektryczną, gaz i wodę - około 150 zł, leki – 50 zł, telefon i Internet – 60 zł, środki czystości - 50 zł, ubrania - 30 – 50 zł. Skarżący korzysta z pomocy społecznej i otrzymuje posiłki, okulary i obuwie. Oświadczył, że choruje na [...], [...], [...], [...], [...] i [...], które nie pozwalają mu normalnie żyć. Do wniosku Skarżący dołączył wyciąg z rachunku bankowego ze stanem konta 0 zł. Ponadto Skarżący oświadczył, że ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, ale ze względu na zły stan zdrowia nie może jej prowadzić.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz zdrowotną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia On przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest On w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżący jest osobą samotną i utrzymuje się z emerytury uzyskiwanej w kwocie 716,55 zł netto. Kwota ta po opłaceniu miesięcznych rachunków jest niewystarczająca na zakup żywności. W związku z tym Skarżący zmuszony jest korzystać z pomocy społecznej, w ramach której otrzymuje posiłki oraz okulary i obuwie. Ponadto stan zdrowia Skarżącego uniemożliwia mu podjęcie pracy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.