Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ppsa). Na mocy art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.
Należy stwierdzić, że w pkt 2 postanowienia WSA w Warszawie z dnia 26 lutego 2018 r., w którym orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego wystąpiła omyłka pisarka, ponieważ cyfrowo zapisano kwotę 200 zł a słownie kwotę 2 zł. Nie budzi wątpliwości, iż wolą składu orzekającego było zwrócić kwotę 200 zł, gdyż w niniejszej sprawie został uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł, co potwierdza wydruk z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie (k. 25 akt sądowych). Taką oczywistą omyłkę pisarską należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
Sąd mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.