Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r. (wpływ dnia 16 kwietnia 2009 r.), pełnomocnik skarżącej M. LTD z siedzibą w J. cofnął skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uchylającej decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych za poszczególne miesiące 2003 r. i 2004 r. oraz umarzającą postępowanie.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.); dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, cofnięcie skargi przez Skarżącą nie zmierza do obejścia prawa ani też spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Ze względu na to, iż skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy postanowił umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.