Uzasadnienie
Skarżący L.S., na urzędowym formularzu PPF (24/10/2016 r.) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu formularza zadeklarował, że:
- - płaci na utrzymanie synów co miesiąc 600 zł; utrzymanie mieszkania wynosi 500 zł;
- - osiąga dochód miesięczny brutto w wysokości 1850 zł;
- - na życie pozostaje mu 300 zł;
- - nie posiada rachunków bankowych.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego nadesłał: oświadczenie o stanie majątkowym, zaświadczenie o dochodach, ksero umowy o pracę, kartę rejestracyjną bezrobotnego, PIT-11.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo częściowym (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, (art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj., np. zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienia pełnomocnika z urzędu - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.
Urzędnik sądowy uznaje, że oświadczenia Strony skarżącej znalazły potwierdzenie w nadesłanych przez nią dokumentach.
Zdaniem referendarza, ani z deklaracji co do sytuacji majątkowej wynikających z formularza PPF (pod groźbą odpowiedzialności karnej), ani z treści akt administracyjnych (egzekucyjnych) nie wynika zdolność Strony skarżącej do pokrycia w pełnej wysokości wymagalnych kosztów sadowych, w sumie w kwocie 500 zł. – bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Nie umożliwia tego ani rozmiar posiadanych nieruchomości, ani rozmiar posiadanych ruchomości o znacznej wartości., jak też dochody Skarżącego, których wysokość ogranicza zdolność do pokrywania innych wydatków, niż tych związanych bezpośrednio z podtrzymaniem egzystencji. Referendarz sadowy ma też na uwadze (przymusowe) świadczenia, którymi Skarżący jest obciążony, zwłaszcza na rzecz dzieci.
Dlatego referendarz sądowy zadecydował – i to bez prowadzenia szczegółowego postępowania w celu weryfikacji twierdzeń o stanie majątkowym - o zwolnieniu Strony skarżącej od kosztów sądowych z tytułu wpisu od skargi we wskazanym rozmiarze i (ewentualnie) opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w wielkości wyrażonej w sentencji.
Z tych powodów referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.