Uzasadnienie
Skarżąca – I. sp. z o.o. sp.k. w W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, motywując to brakiem środków finansowych. W związku z tym pismem z 30 grudnia 2016 r. wezwano ją do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżąca - w piśmie z 11 stycznia 2017 r. - oświadczyła, iż cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W tej sytuacji postępowanie zainicjowane tym wnioskiem należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi mianowicie, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.