Uzasadnienie
Skarżąca – P. S.A. z siedzibą w Z., złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] października 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
We wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca zajęła stanowisko, że jest uprawniona do obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej w rozliczeniu za okres, w którym faktura taka została wystawiona, także wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie do złożenia deklaracji VAT-7 za dany okres rozliczeniowy nie uzyskała ona potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta (nabywcę produktów). Skarżąca wskazała przy tym art. 29 ust. 4 i 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – dalej: "u.p.t.u.".
Minister Finansów, z upoważnienie którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. Powołał się m.in. na treść art. 29 ust. 1, 4, 4a i 4c u.p.t.u,
W skardze Skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na błędnej wykładni art. 29 ust. 4a i 4c u.p.t.u. oraz § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 95, poz. 798 z późn. zm.) w związku z art. 73, art. 79 i art. 90 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L. 2006, nr 347. poz.
1) – dalej: "Dyrektywa 112" przez przyjęcie, że Skarżącej nie przysługuje prawo do obniżenia obrotu na podstawie wystawionych faktur korygujących w rozliczeniu za okres, w którym faktury te wystawiono, jeżeli w ustawowo określonym terminie do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy nie dysponuje ona potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta
Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postanowieniem z 16 września 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 104/10, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. U.E.C 115 z 9 maja 2008 r.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne:
"Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a u.p.t.u. uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?"
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wprawdzie w przepisie tym nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest taki sam. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zatem zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ponadto ustawodawca używając sformułowania "może" pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie przesłanka taka zaistniała z uwagi na tożsamość zagadnienia przedstawionego przez Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji oraz zagadnienie, które przestawione zostało w cytowanym wyżej pytaniu prejudycjalnym. W rezultacie wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na użytek sprawy I FSK 104/10 będzie miała decydujące znaczenie także dla wyniku niniejszego postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu zajęcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stanowiska w przedmiocie powyższego pytania prejudycjalnego.