Uzasadnienie
Skarżąca M. J. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się dzięki pomocy społecznej. Skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od 2011 r. jest zarejestrowana Urzędzie pracy w Z. bez prawa do zasiłku i szans na zatrudnienie. Mieszka w mieszkaniu komunalnym. Wyjaśniła, że jest zadłużona wobec ZUS, US i UM Z.. Ze względu na brak dochodów Skarżąca nie składała rozliczeń podatkowych. Skarżąca przedłożyła dokumenty obrazujące wydatki, decyzje przyznające pomoc społeczną (na zakup żywności, dodatek mieszkaniowy, zasiłek z powodu bezrobocia oraz zryczałtowany dodatek energetyczny), zaświadczenie o zarejestrowaniu jako osoba bezrobotna oraz wyciąg z rachunku bankowego. Skarżąca oświadczyła, że rachunek bankowy został zajęty przez urząd skarbowy. Ponadto Skarżąca przesłała wyrok w sprawie o rozwód zgodnie, z którym mieszkanie zostało podzielone do korzystania przez byłych małżonków.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Skarżąca korzysta z pomocy społecznej. Jej źródłem utrzymania jest zasiłek okresowy w wysokości 122,38 zł. Korzysta ona także z zasiłków celowych na zakup żywności (100 zł). Nadto przyznano jej dodatek mieszkaniowy w kwocie 185,80 zł i dodatek energetyczny w wysokości 11,36 zł.
Uwzględniając powyższe oraz to, że kwota, którą Skarżąca dysponuje pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych uznać należało, iż wykazała ona, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.