Uzasadnienie
Skarżąca I. sp. z o.o. sp.k. z/s w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2017r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za sierpień 2016r.
Na podstawie zarządzenia z 29 grudnia 2017r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu ww. wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 12 stycznia 2018r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpatrzenia. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie załączone do skargi pełnomocnictwo nie uprawniało J. S. do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi. W związku z tym wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została doręczona pełnomocnikowi 12 stycznia 2018r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 19 stycznia 2018r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został usunięty.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. należało odrzucić skargę.
Na marginesie Sąd wskazuje, że złożony przez Skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy nie podlegał rozpoznaniu, jako bezprzedmiotowy. Z treści art. 222 P.p.s.a. wynika bowiem, iż nie jest należna opłata od skargi, która podlega odrzuceniu. Na obecnym etapie postępowania Skarżąca nie była więc zobowiązana do poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.