Uzasadnienie
A..T.– dalej jako "Skarżąca", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym osób fizycznych 2005 r.
W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżąca wskazała, że pozostaje na emeryturze i z tego tytuł osiąga dochód ok. 1.050,00 zł netto miesięcznie. Nadto z tytułu prowadzonej egzekucji komorniczej w sprawie [...]comiesięcznie otrzymuje ok. 1.040, zł. Innych dochodów nie osiąga. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Skarżąca nie może podjąć żadnego zatrudnienia, bowiem nie zezwala jej na to wiek (67 lat) oraz bardzo zły stan zdrowia. Nadto jest ona osobą schorowaną. Zestawienie dochodów jakie Skarżąca osiąga z niezbędnymi wydatkami jakie musi ponieść wskazuje, iż w rzeczywistości funkcjonuje ona na poziomie minimum socjalnego.
Skarżąca dokonując oceny powyższych okoliczności pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." uznała, że w jej przypadku bez wątpienia mogą wystąpić ustawowo określone zagrożenia. Z decyzji organu pierwszej instancji wynika, że Skarżąca ma do zapłaty podatek w łącznej kwocie 60.999 zł, biorąc pod uwagę niewielki dochód, z którego utrzymuje się, wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje ubytek w majątku Skarżącej, który może być równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można też wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwot wynikających z zaskarżonej decyzji, choćby w postępowaniu egzekucyjnym, mogłoby skutkować ewentualną sprzedażą lokalu mieszkalnego w którym zamieszkuje oraz wpłynąć na zachwianie jej i tak trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Należy wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wartość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym osób fizycznych 2005 r., tj. 60.999 zł. Zważywszy na wysokość zobowiązania podatkowego oraz sytuację finansową Skarżącej Sąd stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji może ją narazić na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody i mogłoby negatywnie wpłynąć na egzystencję Skarżącej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.