Uzasadnienie
P. B. (dalej zwany: "Skarżącym") zamieszkały w L., województwo [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 8 września 2014r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Sprawa z ww. skargi została zarejestrowana w WSA w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 4010/14, lecz nie wyznaczono dla niej terminu rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 59 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a."), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 13 § 2 P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Od ww. zasady przewidziano jednak wyjątek. Otóż stosownie do treści art. 13 § 3 P.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
Należy zauważyć, że na podstawie cytowanego przepisu zostało wydane Rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016; dalej zwane: "Rozporządzeniem z 2008 r."), które weszło w życie 11 października 2008r.
Stosownie do § 1 pkt 1 Rozporządzenia z 2008r., rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej zwana: "O.p."), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Z powyższych regulacji wynika zatem, że WSA w Warszawie, nie jest sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy. Skarżący ma bowiem swoją siedzibę w L., zatem zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.; dalej zwanym: "rozporządzeniem z 2003 r."), właściwym miejscowo do rozpoznania ww. skargi jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Sąd, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.