Uzasadnienie
1. Przedsiębiorstwo G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") w dniu 1 czerwca 2017 r. wniosła o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług zarządzania świadczonych przez menedżera na podstawie zawartej umowy. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 czerwca 2017 r. (pismem z dnia 12 lipca 2017 r.) uzupełniła stanowisko zawarte we wniosku. Zdaniem Skarżącej, czynności realizowane przez menedżera na podstawie opisanej we wniosku umowy nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
2. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Dyrektor KIS") w interpretacji indywidualnej z dnia 3 października 2017 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.269.2017.2.KBR, stwierdził, że stanowisko Skarżącej jest nieprawidłowe.
3. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca pismem datowanym na 6 listopada 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając interpretację w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz wnosząc o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
4. Dyrektor KIS w dniu 6 grudnia 2017 r. w wyniku uwzględnienia skargi w całości zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 3 października 2017 r. i uznał, że stanowisko Skarżącej przedstawione we wniosku jest prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
1. Zgodnie z art. 14e § 1a pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.; dalej: O.p.) Dyrektor KIS może z urzędu zmienić interpretację indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.). Jak stanowi zaś art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość oznacza trwały zastój postępowania zamykający drogę do oceny legalności działania organu administracyjnego. Jest to okoliczność występująca wtedy, kiedy brak jest któregoś z elementów stosunku prawnego, z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, co wyłącza wydanie wyroku w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1814/16).
2. W niniejszej sprawie Dyrektor KIS uwzględnił w całości żądanie strony i w przewidzianym terminie trzydziestodniowym (data wpływu skargi: 8 listopada 2017 r.) zmienił 6 grudnia 2017 r. z urzędu zaskarżoną interpretacje indywidualną, uznając stanowisko Strony za prawidłowe.
Skorzystanie przez organ z instytucji autokontroli zaskarżonej do sądu administracyjnego interpretacji indywidualnej spowodowało zaistnienie przesłanki umorzenia postępowania przed sądem, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z uwagi na brak aktu mającego być przedmiotem oceny pod względem zgodności z prawem.
3. Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na wskazaną w sentencji postanowienia kwotę zwrotu kosztów składa się: uiszczony wpis od skargi - 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika - 480 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł.