Uzasadnienie
Skarżąca J. P. zwróciła się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Oświadczyła, że jest osobą niepełnosprawną, przewlekle chorą, pozostającą pod stałą opieką lekarzy. Skarżąca choruje na [...], [...], a nadto przeszła [...]. Źródłem jej utrzymania jest renta w wysokości 815,85 zł brutto. Otrzymuje nadto dodatek mieszkaniowy w kwocie 258,48 zł. Do swoich wydatków Skarżąca zaliczyła czynsz – 464 zł, prąd, gaz oraz telefon około 270 zł. Skarżąca posiada zaległości czynszowe, koszty komornicze wynoszą 813,47 zł. Skarżąca spłaca kredyt bankowy, którego rata wynosi 290,66 zł, a który zaciągnęła na leki, leczenie i rehabilitację. Skarżąca oświadczyła, że brakuje jej środków na zakup żywności, środków czystości, obuwia i odzieży. Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i posiada jedynie mieszkanie komunalne o powierzchni 41 m², z którego będzie eksmitowana. Skarżąca oświadczyła, że z uwagi na brak środków na wykonanie kserokopii oryginały dokumentów na które się powołuje przedstawi na rozprawie.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. O takim rozstrzygnięciu zadecydował m. in. fakt, iż Skarżącej przyznano już prawo pomocy w analogicznym zakresie. Nastąpiło to na mocy postanowienia z 4 sierpnia 2011 r. (III SA/Wa 1542/11). Przedstawioną tam argumentację referendarz sądowy w pełni podziela. Z udzielonych przez Skarżącą informacji wynika bowiem, że źródłem jej utrzymania jest renta w kwocie 815,85 zł brutto. Skarżąca korzysta nadto z pomocy społecznej - otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie 258,48 zł. Do wydatków związanych z utrzymaniem lokalu zaliczyła czynsz w wysokości 464 zł, opłaty za prąd, gaz i telefon w wysokości ok. 270 zł. Skarżąca spłaca również kredyt zaciągnięty na leki, leczenie i rehabilitację, którego rata miesięczna wynosi 290,66 zł. Jak wynika z oświadczenia Skarżącej wysokie koszty leczenia, jakie zmuszona jest ponosić w związku ze zdiagnozowanymi schorzeniami, powodują, że brakuje środków na zakup żywności. Skarżąca posiada także zadłużenie z tytułu opłat czynszowych na kwotę 34.399,66 zł (stan na dzień 31.12.2010 r. – dane na podstawie akt administracyjnych).
Z powyższego wynika, że całość uzyskiwanego przez Skarżącą dochodu przeznaczana jest na bieżące utrzymanie. Tym samym wykazała ona, że obecnie nie ma środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania, tj. kosztów sądowych oraz usług profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od tych kosztów oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.