Uzasadnienie
Skarżący M. C. wraz ze skargą z dnia 29 listopada 2017 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż wykonanie decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę, gdyż wysokość podatku, wynikająca z zaskarżonej decyzji, drastycznie odbiega od tej, która została zadeklarowana, a konieczność dopłaty podatku wraz z odsetkami, przed rozpatrzeniem niniejszej skargi naraża Skarżącego na niepowetowane straty, co z pewnością może znaleźć swój wyraz w jego egzystencji, jak i egzystencji jego najbliższych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Sąd przyjmuje, że dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. są objęte zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji, jeżeli zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na mocy ww. przepisu Sąd może więc na wniosek strony wydać postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji wydanej w pierwszej instancji, jak i decyzji zaskarżonej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania ww. aktów ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie istnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.: zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia, ze skutkiem wyrażonym w sentencji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący przytacza bowiem wyłącznie enigmatyczne twierdzenia o wpływie zaskarżonej decyzji na jego sytuację finansową, na poparcie których nie przedłożył żadnych dokumentów, obrazujących jego możliwości zarobkowe, czy też aktualnie posiadany majątek.
Ten rodzaj argumentacji nie może spowodować u Sądu przyjęcia poglądu, że Skarżący wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości istnienia przesłanek oznaczonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – tj. że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uprawniających Sąd do wstrzymania wykonania decyzji. Tym samym, w wyniku przyjętej konstrukcji wniosku o wstrzymanie wykonania, Skarżący wykluczył możliwość udzielenia przez Sąd ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.
Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.