Uzasadnienie
D. S.A. (dalej – "skarżąca", "spółka") wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej tj. ponad kwotę 5.000 zł. Spółka wyjaśniła, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Wskazała, że jej niezwykle trudna sytuacja finansowa powstała w związku z okolicznościami od niej niezależnymi. W stosunku do spółki toczy się szereg postepowań podatkowych w szczególności dotyczących rozliczeń VAT, gdzie łączna kwota "domniemanych" zobowiązań spółki wynosi ponad 43 mln zł. W latach 2010-2011 organ podatkowy wydał wobec spółki 5 decyzji zabezpieczających na kwotę prawie 26 mln zł. Decyzje to zostały uchylone przez Sąd, a pomimo to organy kontynuowały działania kontrolne wobec spółki i wydały decyzje zabezpieczające na kwotę ponad 90 mln zł. Powyższe wpłynęło ma wizerunek spółki, jej wiarygodność kredytową oraz wiarygodność wobec partnera handlowego. Dramatycznie spadły notowania akcji spółki na GPW. Ponoszona strata z roku na rok ta strata się zwiększa. Spada rentowność sprzedaży i kapitałów własnych, rośnie wskaźnik ogólnego zadłużenia.
Spółka utraciła zdolność do prowadzenia bieżącej działalności operacyjnej. Działalność ta została zredukowania do minimum niezbędnego dla przetrwania jej marki. Spółka pozostaje odcięta od zewnętrznych źródeł finansowania, a majątek spółki, który pozostał jest zajęty w postępowaniu zabezpieczającym i obecnie egzekucyjnym. W celu wykonania zabezpieczenia zobowiązań spółki ustanowiono zastawy skarbowe na wszystkich udziałach i akcjach będących własnością skarżącej. Wszystkie nieruchomości skarżącej stanowią przedmiot zabezpieczenia. Powołała się na długotrwałość (wieloinstancyjność") postępowania sądowego.
W wykonaniu wezwania urzędnika sądowego Spółka dołączyła dokumenty rachunkowe, bilans i in.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej – "P.p.s.a.").
Referendarz sądowy zauważa, że jedyny koszt wymagany obecnie w sprawie to koszt wpisu od skargi kasacyjnej. Do tej kwoty referendarz sądowy powinien odnieść wysokość środków finansowych, którymi dysponuje strona, ponieważ ocena zdolność płatniczej strony zależy od zestawienia aktualnie posiadanych przez stronę środków z aktualnie wymaganymi zobowiązaniami.
Urzędnik sądowy odstępuje od pouczania Strony o regułach przyznawania prawa pomocy, ponieważ nie zmieniły się one od czasu, kiedy doręczano spółce rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy, zaś spółka dysponuje profesjonalną pomocą prawną.
W rozpoznawanej sprawie przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie jest zasadne, godne, sprawiedliwe, a dla spółki – jak się wydaje – zbawienne. Na obecnym etapie postępowania kosztem, którego poniesienie jest niezbędne do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez spółkę jest wpis w niebagatelnej wysokości (50.000 zł). W ocenie referendarza sądowego, z oświadczeń i dokumentów dotyczących sytuacji finansowej spółki wynika, że w obecnej sytuacji nie jest ona w stanie uiścić tego wpisu w całości, co zostało potwierdzone onegdaj (historia magistra vitae). Pogląd w tym zakresie nie mógł być inny, skoro sytuacja spółki nie zmienia się i toczy się wciąż ten sam spór sądowy, w którym badano (już) kondycję Spółki.
O pozytywnym rozpoznaniu wniosku zadecydował również fakt, że skarżąca nie tylko na etapie postępowania przed Sądem I Instancji, ale też na etapie pierwszej skargi kasacyjnej poniosła już znaczące koszty – uiściła wpis sądowy w wysokości 100.000 zł. oraz wpis od skargi kasacyjnej w ustalonej przez urzędnika sądowego wysokości. Obecnie nie uchyla się również całkowicie od partycypowania w kosztach wszczętego postępowania kasacyjnego wyrażając wolę uiszczenia wpisu w kwocie 5.000 zł. W ocenie referendarza sądowego, powyższe okoliczności, a także konieczność umożliwienia skarżącej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy zgodnie z jej wnioskiem.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.