Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 listopada 2006 r. pełnomocnik Strony Skarżącej – Z. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) października 2006 r. w przedmiocie odmowa sprostowania oczywistej omyłki. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. z dnia (...) lipca 2006 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 19 marca 2007 r. (data wpływu do tut. Sądu w dniu 20 marca 2007 r.) Strona Skarżąca cofnęła skargę na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., zawiadamiając jednocześnie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa dla r. pr. – pełnomocnika Strony w niniejszej sprawie. Cofniecie pełnomocnictwa zostało potwierdzone przez ww. pełnomocnika w piśmie z dnia 21 marca 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wykluczające cofnięcie skargi, co oznacza, że wyrażona przez skarżącą wola cofnięcia skargi jest wiążąca. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania sądowego.
Ponieważ skarga została cofnięta przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a należało zwrócić Stronie Skarżącej połowę uiszczonego przez nią wpisu.
Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie umożliwiają natomiast – w stanie faktycznym, jaki zaistniał w niniejszej sprawie – zasądzenia od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, gdyż zgodnie zaś z art. 200 p.p.s.a. zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego (w tym kosztów zastępstwa procesowego) od organu, który wydał zaskarżony akt, możliwe jest tylko w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd lub na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. przez sam organ administracji. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.