Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływanej jako "Ordynacja podatkowa") Dyrektor Izby Skarbowej w W. pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie Skarżących od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2004 r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r., ponieważ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż przesyłkę z decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. po raz pierwszy awizowano w dniu [...] sierpnia 2004 r. a po raz drugi w dniu [...] sierpnia 2004 r. Następnie Urząd Skarbowy wysłał ww. decyzję ponownie, którą, jak wynika z potwierdzenia odbioru, adresat odebrał [...] września 2004 r. (adnotacja doręczającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, przesyłkę należało uznać za doręczoną w dniu [...] września 2004 r. (data stempla pocztowego). Odwołanie od doręczonej decyzji wniesiono natomiast w dniu [...] października 2004 r., czyli z przekroczeniem 14 dniowego terminu. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż skarżący nie wystąpili o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania a zatem odwołanie należało pozostawić bez rozpoznania.
Na postanowienie to skarżący wnieśli skargę, w której stwierdzają, że w dniu [...] września 2004 r. nie otrzymali żadnej przesyłki, ponieważ nikt z domowników nie odbierał w tym dniu żadnych listów. Skarżąca wskazuje, że potwierdzenie odbioru przesyłki z dnia [...] września 2004 r. nie zawiera podpisu skarżących. Zatem podpis na potwierdzeniu odbioru należy uznać za fałszywy. Skarżący przyznają, że otrzymali przesyłkę [...] października 2004 r. i odwołanie wnieśli w dniu[...] października 2004 r. Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienie) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, że wydane zostało bez naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
Z akt sprawy wynika, iż decyzja Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2004 r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. została skarżącym doręczona w sposób zastępczy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi w mieszkaniu lub dorosłemu domownikowi, sąsiadowi poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce zawiadamiając w tym czasie adresata dwukrotnie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. Zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1.
Mając to na uwadze Sąd zauważa, że z adnotacji urzędu pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że zawiadomienie o przesyłce pozostawiono w skrzynce korespondencyjnej dnia[...] sierpnia 2004 r. Skarżący przez siedem dni tej przesyłki nie odebrali. Powtórnie awizowano przesyłkę w dniu [...] sierpnia 2004 r. Zatem należało uznać, iż [...] sierpnia 2004 r. decyzja została doręczona w sposób zastępczy. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął natomiast [...] września 2004 r. Skarżący odwołanie złożyli natomiast [...] października 2004 r.(data stempla pocztowego na kopercie).
W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej w sposób prawidłowy powołał się, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, na fakt doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2004 r. w sposób zastępczy, powołując jako podstawę prawną art. 150 § 1-2 Ordynacji podatkowej. Przy czym organ podatkowy prawidłowo podając podstawę prawną doręczenia zastępczego, błędnie obliczył, iż [...] września 2004 r. nastąpiło doręczenie decyzji, kiedy ze stanu faktycznego zgromadzonego w sprawie wynikało, iż doręczono decyzję w sposób zastępczy [...] sierpnia 2004 r. Niemniej jednak uchybienie to, zdaniem Sądu, nie miało wpływu na wynik sprawy, ponieważ błąd ten nie zmienia faktu, że decyzja została doręczona [...] sierpnia 2004 r. a odwołanie zostało wniesione [...] października 2004 r. z przekroczeniem 14 dniowego terminu, który upłynął [...] września 2004 r. W ocenie składu orzekającego, uznanie doręczenia decyzji w dniu [...] października 2004 r., tak jak chcą tego skarżący, bez podważenia faktu doręczenia zastępczego w dniu [...] sierpnia 2004 r., doprowadziłoby do sytuacji, w której należałoby uznać, iż decyzja została w sposób prawidłowy doręczona dwa razy. Taka konkluzja nie znajduje jednak oparcia w obowiązujących przepisach prawa i jest sprzeczna z logiką.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.