Uzasadnienie
E.A. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. w decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", uwzględnił w trybie autokontroli skargę zmodyfikowaną pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. i uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz określił Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego w 2011 r. z odpłatnego zbycia udziału 1/178 części nieruchomości gruntowej. Powyższa decyzja z dnia [...] grudnia 2017 r. została odebrana osobiście przez pełnomocnika Skarżącej w dniu 19 grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 793).
Wskazany przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. pozwala organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt – następnie zaskarżony do sądu administracyjnego – działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem. Zastępuje on zatem akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga.
Opisana wyżej sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wydał [...] grudnia 2017 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji i określił Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Z chwilą doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżącej, co nastąpiło 19 grudnia 2017 r., przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. należało umorzyć postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.
Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. zalicza się uiszczony wpis od skargi w kwocie 761 zł, wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącej w wysokości 3600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804 ze zm.) wraz z uiszczoną opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa procesowego w wysokości 17 zł.